نشسته ام بنویسم سلام فاطمه جان

نشسته ام بنویسم سلام فاطمه جان

به وسعت کرمت صبح و شام فاطمه جان

تو رفتی و همه عالم خراب شد به سرم

خوشی دگر به علی شد حرام فاطمه جان

همیشه سرِّ مگو با اشاره باید گفت

که نیست دست و دلم با کلام فاطمه جان

به خاک قبر تو باید نوشت این شبها

حدیث غربت و صبر امام فاطمه جان

ز هر چه شِکوه کنم باز شِکوه ها دارم

ز جهل مردم و فهم عوام فاطمه جان

ز امّتی که همه در غدیر خم بودند

نمانده اند ولی هیچ کدام فاطمه جان

ز امّتی که همه غربت مرا دیدند

به دستِ بسته در آن ازدحام فاطمه جان

کشان کشان به چه وضعی ز خانه تا مسجد

و می زدند تو را هم مدام فاطمه جان

ز بستری که ز خون ، لاله ها در آن رویید

رسیده بوی خدا بر مَشام فاطمه جان

دوباره حرف دلم را به اشک می شویم

نمی شود غم حیدر تمام فاطمه جان

نشسته ام به امیدی که حق بگیرد زود

به دست مهدی ما انتقام فاطمه جان

حرف رفتن میزنی ......