بوی هیئت ، بوی روضه ، کوچه ی سینه زنی

بوی'>بوی هیئت ، بوی روضه ، کوچه ی سینه زنی

نوحه ی پر شور و زیبای " حسین عشق منی "

سوز و بغض و گریه و ذکر حسین یالیتنی ...

کوی و برزن پر ز عطر خاطرات ماندنی

فصل حزن عاشقان و بانگ ماتم می رسد

آی خیل شیعیان ... دارد محرم می رسد

دست در دست نسیم یاد ایّام عتیق

غرقِ در دریای فکر کودکی هایم عمیق

یادم آمد پاک بودم پاک مانند عقیق

با حسین فاطمه بیش از همه بودم رفیق

خواب دیدم کربلا را مست تعبیرش شدم

از همان روز ازل گویا نمک گیرش شدم

در دلم طوفان وصلی شور برپا می کند

دیده را در نهضت اش غرق تمنّا می کند

عشق گویا رنگ و بویی تازه پیدا می کند

قطره اشکی بی ریا دل را مُصفّا می کند

شکر می گویم خدا را تا گدای این درم

تا ابد بر آستانش سر به سجده می برم

گرم هیئت ، مست روضه ، غرق شور و همهمه

روز و شب ، هفته به هفته ، ماه ها بی واهمه

عشق بازی با تو کردم سال ها مثل همه

دلخوش این ماجرا بودم عزیز فاطمه

ناگهان بزم و بساط عاشقی برچیده شد

نسخه ی هیئت ... بماند ماجرا ، پیچیده شد

روضه ها تعطیل یا هیئت مجازی می شود

با یقین و باور افراد بازی می شود

رفتنِ در انزوا فرهنگ سازی می شود

از نماز با جماعت بی نیازی می شود

از دل ارحام اُمّت ، از قضا رفته صله

تا گرفتیم عاقبت بی پرده با هم فاصله

قدر نعمت را ندانستیم و رحمت نیز هم

یا که رحمت رفته از اوقات و نعمت نیز هم

حسرت این روضه ها حتی به زحمت نیز هم

می رسد تعبیر خیلی ها به قسمت نیز هم

می کند تفسیر هر کس باب میل خود ولی ...

ما گره خوردیم در بند حسین ابن علی (ع)

سائلا ! دلشوره ی رزق محرم دارم و

عقده ی هیئت ، توسل ، اشکِ با هم دارم و

غصه ی سینه زنی با شورِ توام دارم و

حسرت شال عزا و رخت ماتم دارم و

اربعین ، پای پیاده تا حرم ... یادش بخیر 

آه ... شوق دیدن شاه کرم ... یادش بخیر

حرف رفتن میزنی ......